Waarom u dringend een Eritreeër moet bevrienden

U gaat uit en u leert een aantrekkelijke jongeman of jongedame kennen. De kans is groot dat u, op een bepaald punt in het gesprek, ofwel vraagt naar het nummer van de persoon of naar diens volledige naam. De volgende morgen stuurt u een berichtje, via sms of via Facebook, u spreekt af, u etaleert uw kookkunsten en u praat over dromen en toekomstbeelden. Ondertussen laat u de formaliteit van beleefheidsvormen achterwege, groei je naar elkaar toe en treedt u al dan niet in het huwelijk.

Goed, misschien trouwt u niet meteen, en bent u ook niet zo gewaagd aan Jeroen Meus als u initieel dacht. De eerste stap blijft voor ons Westerlingen echter veelal dezelfde – via sociale media of telefonie maakt en behoudt u in één klap contact met mensen die normaliter niet tot uw vaste kring behoren. Statusupdates van Italiaanse kennissen en Russische vakantielieven voegen zich op Facebook zonder veel moeite in tussen de foto’s van buurman’s tuinfeestje en de paardenfoto’s van je nichtje. Het maakt van sociale media een bijzonder globaal platform, waarbij iedereen min of meer een gelijk bestaansrecht en een gelijkwaardige mening bezit. Maar toch is het gevaarlijk om sociale media zonder meer te zien als een triomf van het globalisme.

Bron: http://www.burenvandeabdij.be/wp-content/uploads/2014/09/eritrea-2.png
Bron: http://www.burenvandeabdij.be/wp-content/uploads/2014/09/eritrea-2.png

In het oosten van Afrika, grenzend aan de Rode Zee, ligt de staat Eritrea. Met deze informatie weet u ondertussen waarschijnlijk al meer over Eritrea dan de gemiddelde Europeaan. Naast een ver-van-mijn-bed-show is het Afrikaanse land immers ook één van de minst besproken staten in westerse media. Nochtans valt er best wel wat te vertellen over Eritrea. Zo is het land al sinds de onafhankelijkheidsverklaring in 1993 in de handen van één politieke partij, die geen verdere verkiezingen duldt. De VN heeft het land ook al meermaals op het matje geroepen om de erbarmelijke naleving van de mensenrechten aan de kaak te stellen. Kort gezegd: het bewind in Eritrea wordt vanuit het Westen haast unaniem beschouwd als een onderdrukkende dictatuur. Daarnaast is Eritrea ook in het bezit van een weinig benijdenswaardige titel; het is het land dat procentueel gezien het kleinste aantal internetgebruikers heeft ter wereld.

Bron: http://www.bloomberg.com/bw/articles/2014-06-26/eritrea-worlds-least-connected-country-tech-wise
Bron: http://www.bloomberg.com/bw/articles/2014-06-26/eritrea-worlds-least-connected-country-tech-wise

Volgens recente cijfers gebruikt minder dan één procent van de Eritreeërs het internet. Daarmee doet het nog slechter dan onder andere Oost-Timor, Burundi en Somalië, en maar liefst 81,2 % slechter dan ons Belgenlandje. De reden voor dit beperkte internetgebruik laat zich vrij simpel uitleggen. Alle technologie in Eritrea is immers in handen van de regering, die er bewust voor kiest om de Eritreeërs zo ver mogelijk te houden van een functionerend communicatie-netwerk. Hier kunnen we relatief snel over gaan, aangezien het volledig beantwoordt aan het Noord-Koreaans model waar wij als westerlingen meer vertrouwd mee zijn. Dictaturen zijn bang van een soort technologisch determinisme. Volgens deze stelling zou  technologie de centrale positie van het regime gaan ondermijnen door te zorgen voor een platform voor vooruitgang (of, vanuit het perspectief van de dictator, de grote ondergang). Ik wil het verder niet hebben over de machtspositie van technologie en sociale media (voer voor een andere blogpost), maar wel over de gevolgen voor het individu. Wat is er concreet anders voor mijn tegenhanger in Eritrea, die geen internetverbinding ter beschikking heeft? En hoe erg is dit eigenlijk?

Wel – het is maar hoe je het bekijkt. De kans dat een Eritreeër zich bewust is van zijn onderdrukte positie is immers vrij klein. Net zoals in Noord-Korea kan het Eritrese regime namelijk rekenen op de steun van haar onderdanen. Aangezien de dictator van Eritrea alle media zelf controleert en elk weerwoord zorgvuldig uit de ether haalt, bepaalt hij ook welke informatie zijn onderdanen al dan niet tot hun beschikking hebben. Als hij een dissidente krant bestempelt als propaganda van de Amerikaanse CIA wordt dit ook niet in vraag gesteld. De gemiddelde Eritreeër gaat bijgevolg volledig mee in het onderdrukkende discours van de dictatuur. Maar omdat hij niet beter weet (lees: geen alternatieve informatie bezit) neemt de persoon in kwestie vast ook wel vrede met zijn situatie. Alleen Eritrea bestaat echt als leefwereld.

Los van het feit of er al dan niet een dictatuur aan de macht is, lijkt het niet beschikken over internet geen vreselijke zaak. Veel Europeanen smachten zelfs letterlijk naar de ‘good old days’ zonder smartphone en sociale netwerken. Niets lijkt het functioneren van een regio of natie zonder internetmogelijkheden in de weg te staan. Een Utopia bouwen waar iedereen zijn eigen gewassen teelt, verwerkt en ’s avonds gezellig samen iets gaat drinken – het kan. Eritrea bouwen, anderzijds, kan ook. Wat het ontbreken van internetverbindingen wel problematisch maakt, is dat het tegenwoordig in principe onmogelijk is geworden om als land te functioneren zonder rekening te houden met al de andere landen ter wereld.

De Eritreeër mag dan wel berusten in zijn situatie, maar op globaal vlak stelt hij intussen niets meer voor. Hij bevindt zich filosofisch gesproken nog steeds in de grot van Plato en spendeert zijn dagen met het bekijken van de schaduwen die zijn regering hem voor houdt. Dergelijke ‘blissful ignorance’ mag dan wel geen hinderpaal zijn voor de Eritreeër zelf, maar doet de gemiddelde Europeaan vooral denken aan het beeld van een paard dat met oogkleppen op in een rechte lijn wandelt. De digitale kloof kan amper groter zijn – waar Europeanen zich via internet informeren en laten opiniëren door duizenden verschillende bronnen, dringt het internet de denkwereld van Eritrea enkel meer in het nauw.

Bron: http://jeroendeboer.net/wp-content/uploads/2015/07/acf499ca6a019be0d21485e141e67d76.jpg
Bron: http://jeroendeboer.net/wp-content/uploads/2015/07/acf499ca6a019be0d21485e141e67d76.jpg

Zonder toegang tot het internet verdwijnt een land simpelweg van het globale toneel, en hiervan zijn op termijn ook de inwoners de dupe. Men kan als Europeaan dan wel nostalgisch terugdenken aan de postduif, maar als de Verenigde Staten steevast met e-mail communiceren wordt een dialoog op den duur praktisch onhaalbaar. Het internet is zijn Amerikaans-Europese schoentjes intussen al even ontgroeid, en maakt meer en meer aanspraak op de titel van ‘meest aangewezen communicatiemiddel ter wereld’. En indien we Facebook, Twitter, Reddit en dergelijke netwerken écht wereldwijd relevant willen maken, moeten we het als onze verantwoordelijkheid zien om ook Eritrea mee te sleuren in het digitale tijdperk.

Dus volgende keer als u op een feestje een Eritreeër tegenkomt, aarzel dan niet. Voeg hem toe op Facebook, LinkedIn en Goodreads. Volg zijn blog op Tumblr en like zijn Instagram-foto’s. Het is uw bescheiden bijdrage aan technologische en sociale ontwikkelingshulp.

Bron header: http://media.nu.nl/m/m1nx4lrar04r_wd1280.jpg/grote-invloed-van-eritrea-gemeenschap-in-nederland.jpg

Advertenties

3 gedachtes over “Waarom u dringend een Eritreeër moet bevrienden

    1. Het heeft natuurlijk veel met machtsrelaties te maken in het geval van Eritrea. Je zou een gelijkaardige case kunnen maken voor meer paradijselijke oorden, die evenmin goeie internetmogelijkheden bieden. Heel leuk om er te vertoeven, maar vrijwel machteloos om zich te verdedigen tegen het globaal geweld dat online aan de gang is.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s